Visie op studentENmobiliteit

In een vorig artikel en het meegeposte pdf-bestand kon je al lezen wat de essentie is van wat er gebeurt bij studentENmobiliteit, maar essentie is niets zonder visie.

Wat brengt de toekomst?

Zo hebben we vlak voor de zomervakantie we met de Raad van Bestuur een eerste brainstormsessie gehad over de toekomst van de vzw. Zetten we in op een stevige groei, op een stabilisatie van het bestaande patrimonium aan fietsen of – wie weet – hebben we onze hand overspeeld? Zijn er nog bijkomende taken die we moeten vervullen? Aansluitend misschien het belangrijkste: is er nog voldoende financiële ruimte om te groeien?

Er kwamen gemengde antwoorden. De wil om te groeien is er zeker, en de nood ook. De studenten hebben immers meer dan ooit nood aan kwalitatieve en betaalbare vormen van vervoer en zijn hier ook vragende partij naar. De mogelijkheid om te groeien, dat is een ander paar mouwen. De financiële last van de besparingen laten zich immers overal voelen – ook hier. Vlaanderen bespaart, waardoor de onderwijsinstellingen en hun sociale voorzieningen moeten besparen, misschien ook in hun subsidie aan studentENmobiliteit, maar ook de steden en gemeenten zetten het mes in de uitgaven. Bij de Stad Gent is net als op Vlaams niveau gekozen voor een lineaire besparing op elk departement, wat de bijdrage aan de vzw ook onder druk zet.

Duurzame keuzes maken

Deze „lineaire logica“ getuigt m.i. niet van bijster veel politieke moed; beleidskeuzes maken wel. Daarom hoop ik dat in de eerste plaats op het Vlaamse niveau knopen worden doorgehakt over beleidsprioriteiten. Zo zou 200.000 euro extra voor studentENmobiliteit bijna een verdubbeling van het budget betekenen, terwijl dit op een totale Vlaamse begroting van enkele miljarden geen noemenswaardige impact zou hebben – zelfs niet op dat 1 miljard (!) op onderwijs. Blijvend investeren in het flankeren van het hoger-onderwijsbeleid, dus in sociale voorzieningen, blijft een missie voor het Vlaamse niveau.

Hiernaast hoop ik natuurlijk vooral dat de Stad Gent haar engagement in dit project volhoudt. Ik kijk hierbij dus voornamelijk naar de verantwoordelijke beleidsmakers van mijn eigen partij sp.a (onderwijs, mobiliteit, milieu), maar ook naar de heren en dames van Groen!. Indien de socialisten en groenen immers volop willen inzetten op een sociaal-ecologisch stadsproject voor Gent met duurzame mobiliteit, mogen studenten hierin niet vergeten worden.

Uiteraard zouden de sociale voorzieningen van de UGent en de hogescholen hun bijdrage in dit mooie project moeten volhouden en misschien zelfs verhogen. De Gentse studenten hebben immers meer nood aan kwalitatieve en betaalbare fietsen dan aan bvb. een buspas zoals in Leuven – en het kost nog stukken minder ook.

De studenten willen deze keuzes immers maken. De Gentse Studentenraad (GSR), de studentenraad van de UGent, betaalt momenteel immers via haar Bijzonder Fonds voor Studentenvoorzieningen een aanzienlijk deel van de gele en grijze fietsen. Dit engagement zal ongetwijfeld volgehouden worden, en we streven zelfs naar uitbreiding: liever kwalitatieve gele en grijze fietsen, dan oude, rondslingerende fietsen die voortdurend gestolen en gevandaliseerd worden.

Een gedeeld engagement

Het project studentENmobiliteit is dus een gedeeld engagement van alle partners aan tafel: onderwijsinstellingen en hun sociale voorzieningen, stad Gent en studenten. Er zijn 70.000 studenten in Gent – and going – en ook voor de studenten is een mobiliteitsplan noodzakelijk. Hierin moeten duurzaamheid, betaalbaarheid en toegankelijkheid centraal staan: wandel- en fietsmobiliteit, tegen een beperkte kost en voor iedere student die dit wilt. Dit is ongetwijfeld een visie waarin iedereen zich kan vinden en waarvoor gezamenlijk enthousiasme kan gevonden worden.


There are no comments.

Leave a Reply