CATEGORY: gent

Gentse Feesten: dag 5 – 10 + einde

Het einde van de Gentse Feesten vierden we in stijl, met een (te laat) overzicht in vogelvlucht van wat ik allemaal nog heb meegemaakt op de Fieste de tweede helft van de tiendaagse.

Eerste vaststelling: ik moest, na een heerlijk lang weekend, woensdag terug gaan werken. Geen nood gelukkig, want een halve dag verlof nemen donderdag- en vrijdagnamiddag heeft de voorlaatste werkweek heel dragelijk gemaakt en me ook toegelaten het wat rustiger aan te doen bij momenten. Woensdagavond vlogen we er immers goed in met het sterke plan om naar het eerste gratis concert van Boomtown te gaan en Gorki zo live bezig te zien. Het bleef bij een plan, want het plein was al afgesloten bij aanvang van het concert en bleef dat ook.

Niet getreurd, Polé Polé zou soelaas brengen. Lady Linn & her magnificent seven kwamen een pop-noot brengen aan het anders (uiteraard [sic]) alternatieve festival, die echter al snel verdronk in de gietende regen. I don’t wanna dance werd door velen heel letterlijk genomen, toen de regenbuitjes van eerder op de dag uitmondden in een immense stortvloed van hemelwater, die maar blééf komen. En blééf, en blééf. Velen hielden vol, op de Gras- en Korenlei; wij kozen eieren voor ons geld. De bomvolle Hotsy Totsy zorgde ervoor dat we terechtkwamen in Café de Poel, een gezellig en goedkoop volkscafé waar er op een doordeweekse woensdag heel wat afgedanst wordt. Nog eentje om af te strepen op het Caféplan. Het aangekondigde sluitingsuur (22u) deed ons echter ander oorden opzoeken: waarom niet de Charlatan proberen? Daar ook echter een volgestampt café: per persoon die buitenging, mocht er iemand binnengaan. En er stond meer dan 30 man reeds voor ons. Ik was al doorweekt door de (nog steeds rijkelijk stromende) regen, en thuiswaarts keren leek mij de slimste oplossing. 3/6 van het gezelschap koos ook voor die optie, en de film Donnie Brasco + pizza + een ijsje maakte de avond nog goed. Een review van de film volgt nog.

Donderdag was de dag van de (half)jaarlijkse uitstap naar een vriendin in Tervuren, waarbij de tegenstelling BelgischBrusselsVlaams openbaar vervoer weer eens duidelijk werd: geen korting voor tickets bij de MIVB met m’n kortingskaart, een gemiste aansluiting met De Lijn in Kraainem – een kwestie van seconden! – en een gezapige laatavondtrein terug naar Gent. Voor zover ik me kan herinneren is er die avond niets spannends meer gebeurd qua activiteiten op de Feesten, al kan het wel zijn dat we toen gepicknickt hebben. Of was dat woensdag? Alles is zo vaag na enkele dagen…

Vorige + deze foto © Thierry van Gentblogt

Vrijdag was het een chill-dagje: als je alle aspecten van de Gentse Feesten wilt meemaken, moet je ook eens overdag, tijdens het kindercircus, picknicken in het Baudelopark. Goed weertje, aangenaam gezelschap en wat fruit zorgden voor een ontspannende avond, nadat we in de namiddag wat hadden gelezen en gebabbeld op het meest gastvrije kot van Gent – van een ‘ollandse begot. ’s Avonds zijn we wel nog de stroppendragers gaan bekijken, en ik denk dat het ook die avond was dat we de kermis bezocht hebben – mijn schietkunsten waren best oké!

En wat zaterdag betreft opnieuw hetzelfde probleem: wát hebben we juist gedaan? Doorgezakt? Niets gedaan? Overdag heb ik er dus echt geen flauw benul meer van – ik dénk in het Baudelopark gezeten. Of neen: ’s middags heb ik m’n kookkunsten bovengehaald voor vrienden (leve de diepvriezer), later op de avond bestond het plan erin om nog naar de stad te gaan, maar computerproblemen van de ‘ollandse weerhielden ons ervan. Ik ben dan ook blij om aan te kondigen dat ze momenteel Ubuntu gebruikt, omdat Windows Vista te log/traag/irritant was, en XP niet recent genoeg is voor haar superhippe en nieuwe laptop. Naar wat ik begrepen heb, is het so far so good: sneller, stabieler en intuïtiever zijn de sleutelwoorden voor dit klein succesje 🙂 Blijkbaar is er wel nog een dvd-probleempje opgedoken, dat ik natuurlijk zal proberen oplossen 🙂

Zondagmorgen dus, hebben we een gepland boottochtje gemaakt naar Portus Ganda en via de Dampoort naar de Oude Dokken. De gids heeft de plannen ruwweg toegelicht, waarbij het dwars op het water bouwen van de geplande appartementen het interessantste klonk. In plaats van de open ruimte te monopoliseren via grote bouwblokken evenwijdig met het water, zullen ze er loodrecht op gebouwd worden, waardoor zowel mensen op straat, als in de parken, als zowat overal in de appartementen, zullen kunnen genieten van de open ruimte. Een schitterend idee vind ik, want de vreselijke lintbebouwing in Vlaanderen heeft dit als voornaamste nadeel het wegstoppen van de open ruimte. Hoera voor Gent en het architectenbureau OMA uit Nederland!

In de namiddag opnieuw even ontspannen: de Ubuntu-laptop op punt stellen was onze voornaamste bezigheid. ’s Avonds was het dan party-time: de avond werd ingeleid met Weerwolven in het Zuidpark. Boomtown was alweer stampensvol voor Daan – zelfs als je drie kwartier vroeger kwam, hoer- ende -a. Dan trokken we maar naar het verzamelde geschiedenisvolk dat zich bevond in de leutigste tent van de Feesten: de Duveltent op het Emile Braunplein. De muziek was volgens het verwachtingspatroon écht m’n ding niet, en het feit dat de dag ervoor er iemand een oog was kwijtgespeeld bij een vechtpartij, gaf toch wel een onbehaaglijk gevoel. Een oog hé, gelijk bij Kill Bill 2. Jongens toch.

Nadien volgde nogmaals Polé Polé. De DJ was echt niet goed: geen sfeer (reggae en clubmuziek door elkaar), geen deftige overgangen, momenten van complete stilte – de horror! de beginnersfouten! – en vreselijke tempowisselingen. Er liep echter een tweede persoon rond op’t podium – niet degene die eruit zag als Marcel Vanthilt – en die bracht het laatste half uur nog wat sfeer op de leien: goeie beats, degelijke overgangen (maar geen mixen) en bekende nummers zorgden voor een leuk eindgevoel. Het stoppen om 3u was die man gegund.
Uitblazen hierna gebeurde in het Baudelopark, terug in gang komen op de dansvloer van het Baudelopark, en afsluiten op camping Vlasmarkt, daar waar de kasseien immer kleverig, glazerig en kotserig zijn. De zon kwam al op toen ik huiswaarts keerde, slechts een half uur slaap was het mijne en het grootste deel van deze tekst schreef ik op m’n werk, terwijl ik aan het wachten was op nieuwe kartonnen dozen om te inventariseren

Afsluitend: op deze Dag van de Lege Portemonnees was mijn portemonnee letterlijk leeg, en pogingen om en groupe voor iemand (anders) geld af te halen, draaiden uit op het spotten van Ignace Crombé aan de Homemade Australian Ice Cream in de Veldstraat. Op Polé Polé slaagde TLP erin om een heerlijk feestje te bouwen, waarbij hij bijna de hele back catalogue van Kanye West heeft gedraaid – which I like. Ons gevarieerde gezelschap had deze keer niet af te rekenen met regen, maar met een storende zatlap die zittend op de grond z’n lever liet werken, maar daarvoor toch eerst nog een jenever over z’n hoofd moest gekapt krijgen om rustig te worden. Ons Antwerpse huisdier “zatlap” bleef relatief stil, begon na een uur recht te krabbelen en discussieerde even, maar verdween dan toch in het feestgedruis. Nadien zou hij al kotsend gespot zijn – hooray for intoxication removal! De die-hards van onze compagnie trokken na TLP nog naar de Vlasmarkt, maar mijn lichaam smeekte om slaap en dat kreeg het ook.

De Gentse Feesten waren voor mij meer dan geslaagd. Ik ben allerlei mensen tegengekomen en heb allerlei gevoelens ervaren – om het poëtisch te stellen: het alternatieve van het Baudelopark, het hippe stadsvolkje in de Charlatan, de geïnteresseerde Gentenaars op de rondvaart en de schlager-liefhebbende twintig- tot vijftigers in de Duveltent; de teleurstelling van Pierke niet gezien te hebben, een mengeling van stadstrots en historische liefde bij het zien van de Stroppendragers, internationale gezelschappen die straattheater kwamen spelen en doorzakkers op de Vlasmarkt. Sommige dingen heb ik niet gezien, Bataclan bijvoorbeeld, maar dat is dan voer voor volgend jaar. Het was fijn, met fijn (en internationaal) gezelschap, en hopelijk voor u ook. Tot volgend jaar met berichtjes over de Gejntse Fieste!

De #gentsefeesten: dag 4 + 5: kort

Door m’n vakantiejob ben ik er vandaag niet toe gekomen een overzicht te maken van wat ik gisteren zoal gedaan heb – denk “orgel” en “tango” – en wat ik vandaag allemaal gepland heb – denk “Gorki” en “Polé Polé. Ik zal proberen tegen morgenavond een uitgebreid stuk te hebben met alle wilde plannen, reeds uitgevoerd of nog in de steigers, zodat jullie, het ongetwijfeld uitgebreide lezerspubliek, niet op z’n honger hoeven te blijven zitten.
Tot morgen!

De #gentsefeesten: dag 3 + planning dag 4

Dag 3, gisteren maandag, was voor de verandering eens een “rustdag” waarbij er niet veel gebeurde. De combinatie van Baudelopark, vrienden en een picknick-deken was heel geslaagd om wat krachten op te doen.

Eigenlijk was het plan om naar Pierke (foto copyright Gentblogt) te gaan kijken in het Huis van Alijn, maar na zo’n 20 minuten aanschuiven aan het Uitbureau, passeerde een medewerkster die zei aan de wachtende mensen dat het de moeite niet meer was wegens uitverkocht. Een hele teleurstelling, aangezien het ticketbureau nog maar een half uur open was toen ik stond aan te schuiven. Die verduivelde ik-plan-vooruit-en-koop-tickets-op-voorhand-mensen toch!
Change of plans dus, waarbij geopteerd werd voor een picknick in het Baudelopark. Vaststelling: op 14u is het nog best rustig en genietbaar, en is er plaats zat om je met een picknick-deken en wat eten en drinken te installeren. Muziek en beeld kregen we er nog gratis bij van de Circusplaneet, die kindervoorstellingen organiseren en vooral de handjes op elkaar kregen van de volwassenen – kinderen letten gewoon op en klappen niet, da’s geconditioneerd groepsgedrag hé.
Als dessert werd voorgesteld om in de Jan Breydelstraat zgn. “bloemenijs” te gaan proberen, wat we dan ook deden. Zoals twee jaar geleden al geschreven werd op een andere blog, kost een bol anderhalve euro (twee bollen 2,5 euro), wat je bezwaarlijk weinig geld kan noemen. Langs de andere kant: er is keuze uit zo’n 15 smaken, en je kan elke smaak voorproeven. Puik werk van de uitbaters van een (buiten de Gentse Feesten) doodnormale bloemenwinkel genaamd “Papaver“. Sommige smaken doen wel denken aan WC-eend en consoorten door de bloemengeuren die daar vaak bij gebruikt worden, maar andere smaken hebben dat “probleem” dan weer niet. Probeer zeker eens het vioolijs, jammie!
De dag afsluiten gebeurde met een spaghetti bij mij thuis, en het bekende gezelschapsspel “De Kolonisten van Catan”, waar N. winst behaalde door pure valsspelerij. Foei!

Vandaag gepland: de verschillende markten (de ambachtenmarkt bvb.), misschien wel een dansinitiatie in het Baudelopark (o jawel) en vanavond de “Big Swing Band” met Big Band en Jazzmuziek van de veertiger jaren tot nu, en de welbekende zangstonde . Het vuurwerk vanavond aan de Watersportbaan valt ook niet te missen, dat spreekt.

En ik zou het nog zowaar vergeten: ne goeie nationale fiejstdag!

Gejntse Fiejsteuh: dag 2 + vooruitzichten dag 3

Hierbij ook van dag 2 een kort verslag. Zoals reeds gezegd in het verslag van dag 1, stond ’s morgens een aperitiefgesprek met Jean-Paul Van Bendegem op het programma. Meer dan wat er in m’n vorige post stond moet ik hierbij niet aan toevoegen, behalve dat ik in de Lakenhalle, waar het debat doorging, ook een button heb bemachtigd met de tekst “Ik hou de Gentse Feesten gratis”.

De button spoort de bezoekers van de Feesten aan om (drank) te consumeren bij de organisatoren en partners van de vele activiteiten, in plaats van naar de nachtwinkel te lopen en daar drank te kopen. Het is immers door de inkomsten die uit de drankverkoop worden gehaald, dat de vele topacts en -activiteiten kunnen bekostigd worden. Een nobele boodschap, die ik met veel graagte uitdraag via de button, maar het geeft wel een vreemd gevoel gezien schepen Decaluwé, die de campagne lanceerde, vlak voor de Feesten nog in de pers kwam met ongemeen harde kritiek op de horeca-uitbaters, die door hun gebrek aan toegevingen (op het gebied van drankprijs) mensen wegjagen en de Feesten onbetaalbaar en onmogelijk maken. Is de button een soort verzoeningspoging?

In de namiddag dan het debat “Het falen van links“, dat het eerste was van jaargang 20 van de succesvolle debatreeks. Eric Goeman, organisator en initiatiefnemer, werd dan ook door meerdere aanwezigen gefeliciteerd hiermee. Op het debat zelf spraken Peter Mertens (voorzitter PVDA+), Erik De Bruyn (voorman sp.a-Rood), Francine Mestrum (lector ULB), Felix Rottenberg (oud-voorzitter Nederlandse PvdA), prof. Eric Corijn (VUB), John Crombez (sp.a), An Nelisen (performer; ook PVDA+) en burgervader Daniël Termont (sp.a). Ze lieten elkaar volgens de traditie mooi uitspreken, en gaven op die manier slechts op weinig momenten aanleiding tot “vurig” debat, eerder (pogingen tot) het gefundeerd weerleggen van andermans mening. Eén van de eerste thema’s waarover ging gesproken worden, wat de sprekers nu juist definiëerden als “socialisme” en “socialistische maatschappij”, werd amper aangeraakt; daarentegen kwamen ze wel tot de conclusie dat de inhoud relatief goed is, maar de vorm stukken beter kan. Vreemde conclusie, als je zowel Erik De Bruyn, John Crombez als Peter Mertens rond de tafel hebt.

Over van het namiddagdebat naar de laatavondmuziek: Waldorf deed dat goed in de Charlatan: een strakke set waarbij amper ruimte was voor een vlotte babbel of even uitademen van de wild-uitziende bassist, zorgde voor gesprongen trommelvliezen en ritmisch meeknikken. Meer van dat met het erop volgende Mish Mash Soundsystem, waarbij club- en radiohits met vakkundige handen (vier, welgeteld) gemixt werden tot een heel dansbare combinatie. Die mannen wil ik nog wel bezig horen!

Vandaag op het programma: Pierke Pierlala in het Huis van Alijn om half drie vanmiddag, en daarna… Wie weet?

De Gentse Feesten zijn begonnen! Dag 1 + 2

Jawel hoor, gisterenavond werd officiëel de aftrap gegeven voor de 40ste editie van de vernieuwde Gentse Feesten, en de 166ste editie tout court. Traditiegewijs gebeurde dat met een openingsstoet en Walter De Buck die vrie wijze liedjes komt zingen op het groot podium van Sint-Jacobs, maar de programmatoren hadden toch een leuke verrassing voor ons in petto.
Na het aanschouwen van de vele eetkraampjes en uiteindelijk toch maar voor Belgische frieten met mayonaise te gaan, kregen we in de mot dat er op Sint-Jacobs iets speciaals gebeurde. Iets vreemds voor op de openingsavond van de Gentse Fieste, en dan nog op het groot podium. Het waren, jawel, een bende rappers. Zo van die gasten gelijk Eminem en ’t Hof van Commerce die een beetje kwamen dissen op iedereen die hun maten als terroristen ziet, en die lof kwamen spuien over GENT ZONE NUL NEGEN REPRESENT NEGENDUUST. Héérlijk gewoonweg, die mannen van Rauw & Onbesproken, al was de set bij momenten wat chaotisch en kon de dj z’n Michael-Jacksonmedley me ook niet overtuigen.
En dat was zowat het enige wat er voor mij uitsprong gisterenavond. Een handig “Nachtplan” voor tijdens de Fieste gaat me nog serieus van pas komen de volgende dagen, maar op muzikaal vlak was er gisteren bitter weinig te beleven. De regen die kwam opsteken rond 23u was dan ook nog een bijkomende domper, die o.m. voor Luxemburger in de Kinky Star echter de sfeer niet kon drukken.
Over naar vandaag. Vanmorgen een aperitiefgesprek met Jean-Paul Van Bendegem bijgewoond, u weet wel, die man van de VUB die ook in De Slimste Mens zat. Leuke kerel die veel lacht en me vooral interesseerde naar het einde toe, toen over “Het Zesde Zintuig” en de vrijmetselarij werd gesproken.
Zo dadelijk ga ik naar het tweede debat van deze Fieste van Eric Goeman, onder de noemer “Het falen van links”. Onder meer Peter Mertens en Carl Devos laten hun licht schijnen over de crisissen die de sociaal-democratie en het socialisme plagen in Europa, in een vier (4) uur lang debat. Dat belooft. Vanavond nog op het programma: Mish Mash Sound System. Denk hierbij aan Luc Janssen die “sletjes” roept op de radio, en je hebt het beeld van de muziek wel mee denk ik zo.
Tot morgen!

Volkshuis De Roos te boek

Gentblogt, de leuke stadsblog, stapt uit de virtuele wereld van teksten schrijven en publiceren, en heeft een tijd geleden een boek uitgebracht. Ook volkshuis De Roos, waar sp.a Gent-Oost steeds vergadert, is in dit boek opgenomen en dus was enige aandacht voor het boek op m’n blog wel gepast.

Aangezien de mensen van Gentblogt het veel beter kunnen uitleggen, hier een kort stukje uit het artikel aldaar:

Anderhalf jaar lang heeft een driekoppig team, sporadisch aangevuld met gastschrijvers en -fotografen, zich ondergedompeld in de wereld van de Gentse volkscafés. Niet omdat we zo verkikkerd zijn op antieke interieurs, laat staan dat we een zwak zouden hebben voor seventiesbehang. Neen, veel eenvoudiger: in een volkscafé komen mensen. Om hen was het ons te doen. Wie zijn de mensen achter de gevels van die cafés die iedereen weet liggen, maar waar slechts weinigen ooit binnengaan? Wat zijn hun verhalen en geschiedenissen?

Wij wisten het natuurlijk al iets langer, maar vandaag is het dan zo ver: Gentblogt kondigt met blijdschap de geboorte aan van haar allereerste publicatie op papier.

Achter de gevels. Volkscafés in Gent is een boek (84 pagina’s in kleur en op groot formaat) met reportages over vijftien volkscafés. Het is een uitgave van Gentblogt VZW in samenwerking met het Huis van Alijn en de Stad Gent. Naast het boek is er ook een fototentoonstelling van de volkscafé-foto’s van Hendrik Braet in het Huis van Alijn, vanaf de eerste dag van de Gentse Feesten (18 juli tot 13 september 2009).

Met andere woorden: tijdens de Gentse Feesten een bezoekje brengen aan het Huis van Alijn, en bij m’n volgende bezoek aan De Roos het boek kopen. Doet u hetzelfde!

Studentenkoten in Gent: zijn er toch te weinig?

De UGent heeft jarenlang ontkend dat er een gebrek aan studentenkoten was in Gent – er was zelfs een overschot! – maar enkele weken geleden kwamen we toch in het nieuws met de fameuze containerkoten, om het bestaande gebrek op te vangen. Is er dan toch een gebrek? Jawel, en zoals velen onder ons al jaren weten en men nu éindelijk ook durft erkennen: een gebrek aan betaalbare en kwalitatieve studentenkoten.

Langs de ene kant wilt de UGent niet radicaal kiezen voor meer (sociale) studentenhuisvesting, en moddert ze maar wat aan met een PPS-project dat volgens zo goed als alle betrokken partijen de unief veel geld zal kosten, en dan komen ze nu toch in het nieuws met dit: “UGent denkt aan studenten-koten in fabrieksgebouwen“.
Het concept? Privé-eigenaars verhuren hun pand aan de UGent, en die kan er dan (vooral buitenlandse) studenten in huisvesten via onderverhuring. Zelfs als de koten niet verhuurd geraken, omdat de studenten terug naar hun thuisland gaan bvb., garandeert de UGent de betaling van de huurprijs.
Schitterend voor de verhuurder gewoonweg! De unief regelt de boel, hij krijgt altijd zijn centjes, hij kan iets doen met z’n eigendom – doen gewoonweg! Voor de student lijkt het me echter maar een lapje tegen het bloeden: het structurele tekort aan studentenkoten raakt hierdoor niet opgelost, enkel maar verzacht door een tijdelijke maatregel. Ook komt er hierdoor geen afdoende oplossing voor de (soms) kwalitatief ondermaatse koten die er nu al zijn, en het feitelijke gebrek dat zal blijven bestaan. Immers: de Stad Gent is niet happig op het omvormen van bestaande (gezins)woningen tot koten, wegens de spectaculaire prijzen voor wonen in de stad.

Zoals animo StuGent al bepleitte, en in navolging van ons ook animo nationaal, is er nood aan een grote investering in studentenhuisvesting door de overheid: het bouwen van nieuwe, betaalbare studentenkoten is absoluut noodzakelijk om het stijgende aantal (buitenlandse) studenten in Gent op te vangen, en financiëel minder begunstigde studenten de kans te geven een betaalbaar kot te vinden. De PPS-constructie is hierbij de minst aangewezen vorm: het maakt je afhankelijk van privé-investeerders, en de kosten-batenanalyse op lange termijn wijst uit dat je er als UGent je broek aan scheurt. Het blijkt nu al: “Maar door de economische en financiële perikelen ligt de prijs van de aannemer voor de home hoger dan verwacht“, staat er in het hierboven aangehaalde artikel. Als de UGent, eventueel met andere partners (bvb. op Associatie-niveau), beslist om haar eigen geld te investeren, eventueel aangevuld met (goedkope overheids?)leningen – we zijn immers zeker kredietwaardig – kan er snel en doeltreffend gehandeld worden. Randvoorwaarde hierbij is dat dergelijke koten goedkoop genoeg zijn om te kunnen concurreren met de privé-markt, om zo een opwaartse beweging van kwaliteitsverbetering en prijsdalingen te verkrijgen.
Verder is het in kaart brengen van de bestaande kotenmarkt, om ze op die manier te kunnen sturen en reguleren, een tweede topprioriteit. Immers: er is momenteel geen enkel degelijk overzicht op hoeveel koten er zijn in Gent en welke voorzieningen ze aanbieden tegen welke prijs. Een Gentse “kotregulator” kan dit probleem verhelpen, met kwaliteitslabels, richtprijzen, enzovoort. Hiervoor moet de Stad Gent uit haar pijp schieten en bijvoorbeeld het bestaande initiatief “Kot@Gent” uitbreiden, maar studenten lijken voor deze administraties eerder last dan deugd.
En als derde punt: dit alles moet gekaderd worden in een algemeen beleid van studiekostenverlaging. Dit sluit aan bij de Respact-campagne, maar deze draaide misschien niet genoeg rond huisvesting: het aandeel van huisvesting in het studiekostenbudget is de afgelopen jaren gestegen tot bijna 55%. Een oplossing is dus nodig.

Om te concluderen: het studentenhuisvestingsbeleid moet radicaal omgegooid worden: meer, goedkopere en kwalitatieve studentenkoten staan hierbij centraal, bij zowel de onderwijsinstellingen zelf als op de privé-markt. Dit moet elke student in staat stellen zijn studies zo optimaal mogelijk te kunnen afronden, zonder de financiële (en mentale) last van een slecht en duur kot – of helemaal géén kot.

Huurfietsen in Gent

Wat lees ik zopas op de website van de Stad Gent?

Project ‘leenfietsen in stad Gent’ goedgekeurd

Het project ‘leenfietsen in stad Gent’ werd goedgekeurd door het college. Na goedkeuring door de gemeenteraad staat hiermee het licht op groen voor het opstarten van een leenfietsenproject in Gent.

Het opstarten van een leenfietsenproject of ‘witte fietsen’-project is een belangrijke stap in de consequente voortzetting van het duurzame mobiliteitsbeleid met voorrang voor het gebruik van de zachte vervoerswijzen zoals de fiets of het openbaar vervoer.

Het fietsverkeer in Gent is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Meer en meer mensen kiezen voor de fiets en laten de wagen vaker op stal. Leenfietsen zullen verspreid staan over het grondgebied van de stad en zullen iedere gebruiker de mogelijkheid bieden om zich gratis of voor een beperkt bedrag te verplaatsen.

Het is een van de vierentwintig maatregelen in het kader van het Europese Civitas Plus-project dat een gezonde, leefbare en toegankelijke stad promoot met bijzondere aandacht voor duurzame en groene mobiliteit. Na goedkeuring door de gemeenteraad staat niets een contractuele samenwerkingsovereenkomst met een private partner in de weg.

De stad heeft tegelijk de ambitie om duizend bijkomende tewerkstellingen te creëren in de sociale economiesector. De arbeidsintensieve activiteiten, zoals het herstellen, onderhouden en herverdelen van de leenfietsen, vormen hier een perfecte opdracht voor een sociaal economiebedrijf.

Eindelijk (gratis) huurfietsen in Gent! Het zou echter ook een aangename verbetering zijn mochten de “onofficiële” fietsroutes verbeterd worden (ik denk aan via de Kwaadham naar het centrum fietsen als je van de Dampoort komt) maar ook de bestaande verkeersassen fietsvriendelijker maken (Keizer Karelstraat, Kasteellaan, Heernislaan) zodat de toeristen toch in een comfortabele binnenstad kunnen fietsen. Evenwel: kudos aan het stadsbestuur!

UGent bouwt containerkoten

Ik heb nog niet bericht over het oorspronkelijke project – mijn excuses – maar nu wordt het ook geëxporteerd naar Gent:

Gent wil studenten onderbrengen in containers

Om het nijpende tekort aan studentenkamers in Gent zo snel mogelijk weg te werken, wil de universiteit 250 “containerkoten” bouwen. “Dat is de snelste manier.” Dat schrijven de Corelio-kranten.

Groei
De UGent blijft spectaculair groeien: in 2009 rondde de universiteit de kaap van de 32.000 studenten. “Die groei brengt echter ook wel wat problemen mee”, zegt rector Paul Van Cauwenberge. “Een van de nijpendste daarvan is het gebrek aan studentenkamers.”

Exacte cijfers over het tekort bestaan er niet. “Ik ben ervan overtuigd dat er op dit ogenblik honderd – of misschien zelfs enkele honderden – studenten zijn die van thuis naar de les pendelen omdat ze geen geschikte kamer hebben gevonden”, zegt de rector. “Bovendien krijgen we ook buitenlandse studenten met veel moeite nog gehuisvest.”

Druk op kotenmarkt
De UGent verwacht bovendien dat ze de komende jaren nog zal groeien en dat de druk op de kotenmarkt bijgevolg zal stijgen. “Daarom willen we zo snel mogelijk bijkomende studentenwoningen bouwen”, zegt de rector. Daarvoor denkt de UGent dus aan containerkoten.

Alle comfort
“Al gebruiken we die term zelf liever niet”, zegt de rector. “Dat klinkt alsof we onze studenten in roestige bouwketen willen onderbrengen. Voor alle duidelijkheid: het gaat om hedendaagse woningen, met alle comfort. In het buitenland worden dergelijke constructies wel vaker gebruikt.”

Het is vanzelfsprekend positief dat er iets wordt gedaan aan het tekort, maar ik ben bang dat deze koten decennia lang zullen gebruikt worden als excuus om geen investeringen te moeten doen in duurzame studentenhuisvesting.
Tekenend trouwens: jarenlang wordt er verkondigd dat er geen probleem is, dat er genoeg koten zijn – en er zelfs een overschot is – maar nu horen we opeens een ander geluid. De studentenambtenaar vertelde dit weekend echter nog steeds op Radio 2 dat er een overschot is. In welke prijsklasse vertelde ze er natuurlijk niet bij.

Nieuw logo voor Gent?

In de eeuwige zoektocht naar wat Gent definiëert en hoe Gent als merk moet verkocht worden aan zowel de Gentenaars als mensen van buiten de stad (of dat nu West-Vlamingen, Antwerpenaren of Japanners zijn), is er een nieuw wit konijn uit de toverhoed gekomen: een stadslogo. Antwerpen heeft de “A”, Gent krijgt “gent:”.

‘Met de dubbele punt willen we de gelaagdheid van Gent in beeld brengen’, zegt Jeroen De Wit van Duval Guillaume. ‘Achter de dubbele punt kan je heel veel verhalen vertellen. En als je wil kan je de punten makkelijk vervangen door twee voetballen, twee hartjes, twee boeken of zelfs twee biertjes.’

De commentaren achter de link (naar de blog van De Gentenaar) zeggen al genoeg: het logo is fris en jeugdig en de kleuren zijn ok, maar Gent verdient beter. De identiteit van Gent en de Gentenaars moet je kunnen aflezen van het logo: Gent met een hoofdletter, Gent met meerdere puntjes, Gent als tegendraadse stad met een rijke geschiedenis – allemaal dingen die je niet in dit logo ziet. Het “oude” logo, dat nog steeds het officiële logo van het stadsbestuur zou blijven, straalt ondanks haar “ouderdom” wel karakter (de drie torens) en dynamiek (het stromende water) uit, dingen die gekoppeld worden aan wat we dagelijks zien en ervaren van en in Gent. Zoals Skender zegt in de commentaren op de blog van De Gentenaar:

Er vallen tientallen symbolen te bedenken die als logo voor Gent hadden gebruikt kunnen worden. Torens, klokken, een strop, een leeuw, de torenwachters op het Belfort, de maagd van Gent, het gravensteen, mastellen, een draak,… Iemand moet er toch in slagen om een mooi, modern logo te maken dat symbool staat voor onze stad?

Zijn laatste voorstel, een wedstrijd, zou ideaal zijn. Burgerinspraak troef, zou ik zo zeggen!